Επιλογές


Παλιές Φωτογ. τής Κοντέας .

Κοντεάτισσα πολύτεκνη μάνα

Facebook

Παρουσίαση βιβλίου "Κοντέα Εστί"

Άγιος Χαράλαμπος 11/2/18

Who's Online

We have 61 guests and no members online

Μνημόσυνο πεσόντων 2018

Μνημόσυνο πεσόντων 2015

Scan 0045                    Ζαχαρίας Κώστα, ο διάσημος Κοντεάτης γιατρός.

 Γεννήθηκε στην Κοντέα το 1925 από γεωργική οικογένεια. Πήγε στο Δημοτικό Σχολείο Κοντέας σε ηλικία τεσσεράμισι χρονών. Του άρεσε να διαβάζει γι’ αυτό ήταν συνέχεια με το βιβλίο στο χέρι. Μετά το Δημοτικό ήθελε να σπουδάσει, αλλά δεν τον έστελναν σχολείο, ήθελαν να γίνει γεωργός. Μετά του αγόρασαν πρόβατα και τον έβαλαν βοσκό. Ήθελε όμως να σπουδάσει. Γνώριζε ότι στην Αγγλία υπήρχαν τρόποι να σπουδάζεις και να εργάζεσαι. Στην εξεύρεση και μελέτη των καλών βιβλίων τον βοηθούσε πολύ ο Αντώνης Χωματένος, ο οποίος του δάνειζε τα βιβλία από την πλούσια βιβλιοθήκη του και τον οποίο θεωρεί πνευματικό του πατέρα. Το όνειρό του ήταν να γίνει γιατρός. Η άρνηση της οικογένειάς του για σπουδές τον απογοήτευσε τόσο πολύ που έφτασε στο σημείο να αποπειραθεί να αυτοκτονήσει! Στη συνέχεια ο τότε λοχίας της Αστυνομίας Σάββας Αντωνίου (μετέπειτα Αρχηγός της Αστυνομίας) τον βοήθησε στην εκμάθηση της αγγλικής γλώσσας για να καταταγεί στην αστυνομία. Έπρεπε όμως να περάσει από εξετάσεις και στα τουρκικά, τα οποία έμαθε κοντά στον χότζα των Κουκλιών. Πέρασε τις εξετάσεις, γραπτές και προφορικές. Στην εγγραφή του όμως οι Άγγλοι διαπίστωσαν ότι ήταν μόνο 16 χρονών και έτσι δεν τον δέχτηκαν.

 Έδωσε εξετάσεις και προσλήφθηκε στον στρατό ως επίσημος διερμηνέας. Εργάστηκε στον στρατό μέχρι που έγινε 17 χρονών. Κατέληξε τελικά στην Αμερικανική Ακαδημία Λάρνακας, έδωσε εξετάσεις, και πέρασε κατευθείαν στην πέμπτη τάξη. Δύο χρόνια μετά, τελειώνει το σχολείο, παντρεύεται, παίρνει και μια αδελφή του και πηγαίνει στην Αγγλία για σπουδές. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του η γυναίκα του Ελένη πεθαίνει στο Λονδίνο από εχινόκοκκο μετά από δύο εγχειρήσεις, αφήνοντάς του δύο παιδιά, τον Κωστάκη και τον Χρίστο. Τελειώνει τις σπουδές του ως βιολόγος και γυρίζει στην Κύπρο όπου και διορίζεται καθηγητής βιολογίας στην Αγγλική Σχολή. Δεν είναι ικανοποιημένος όμως, θέλει να μάθει περισσότερα. Θέλει να γίνει γιατρός.

 Παντρεύεται ξανά και φεύγει για τη Γαλλία αυτή τη φορά. Σπουδάζει γιατρός για οχτώ χρόνια με υποτροφία της Γαλλίας. Επιστρέφει και καθώς εξασκούσε το λειτούργημα του γιατρού στη Λύση, οι Γάλλοι του έδωσαν άλλη υποτροφία για να ασχοληθεί με τις ασθένειες των τροπικών χωρών, αλλά τον τρώει το γιατί να πεθάνει η γυναίκα του από εχινόκοκκο. Δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον και συμμετέχει ενεργά στις έρευνες για την καταπολέμησή του. Προσπαθούν να φτιάξουν εμβόλιο. Το 1961 τα κατάφερε και ήλθε στην Κύπρο μαζί με τους καθηγητές Ζιαν Ζιανπικέ, Ντε Πλον και Καπρόν από το τμήμα Παρασιτολογίας με τους οποίους συνεργαζόταν και κάνανε μελέτες εδώ, επιτόπου. Είχε εκπονηθεί σχέδιο για την καταπολέμηση του εχινόκοκκου και μάλιστα γυρίστηκε και έγχρωμο φιλμ για τη διαφώτιση του κοινού το οποίο δόθηκε στη κυβέρνηση. Μετά έγινε ειδική νομοθεσία για να εξετάζονται οι σκύλοι κατά συχνά διαστήματα. Οι αδέσποτοι σκύλοι είχαν εξαλειφθεί και τα σφαγεία ελέγχονταν αυστηρά με αποτέλεσμα σήμερα να μην υπάρχει εχινόκοκκος στη Κύπρο. Αυτή είναι η πιο μεγάλη του ικανοποίηση και πολλές φορές διερωτάται: «Έπρεπε να πεθάνει η γυναίκα μου, να θυσιαστεί για να γλιτώσουν οι άλλοι όλοι; Η θυσία ενός ανθρώπου για να σωθούν οι άλλοι, το δέχομαι, θα έλεγα με πόνο αλλά και χαρά που μπορέσαμε να προσφέρουμε κάτι καλό για τον τόπο μας».

Τότε πήγαν και είδαν τον Πρόεδρο Μακάριο και μετά τον τότε διευθυντή Ιατρικών Υπηρεσιών και, μαζί με τους Γάλλους καθηγητές, τους είπαν ότι οι Γάλλοι ήθελαν να μας κτίσουν Ινστιτούτο Ιατρικών Ερευνών δωρεάν! Τους παρουσίασαν επίσημα χαρτιά, αλλά τους αγνόησαν όλοι. Στην προσπάθειά τους να καταπολεμήσουν αυτή τη κατάρα του τόπου η μόνη βοήθεια που είχαν ήταν η φιλοξενία τους στο Νοσοκομείο της Λύσης, τίποτε άλλο.

 Όταν υπέβαλε τα σχετικά χαρτιά στον Διευθυντή Ιατρικών Υπηρεσιών, του λέει: «Μα, γιατρέ μου, δεν γνωρίζουμε γαλλικά». Τότε τα πήρε σε κάποιον που σπούδασε στη Γαλλία και τα μετέφρασε. Τα πήρε στον Διευθυντή χειρόγραφα. Του είπε ότι δεν έχουν κοπέλα για να τα δακτυλογραφήσει. Τα παίρνει και πάλι και καταλήγει στην Αγγλική Σχολή όπου ο γραμματέας τού είπε ότι τέτοια θέματα δεν τους ενδιαφέρουν. Τελικά τα δακτυλογράφησε κάποιος πρώην μαθητής του, ο οποίος παρακολουθούσε Φυσική στη Βηρυτό και ήταν Κύπρο εκείνο το καλοκαίρι. Τα πήραν τότε όλα τα επίσημα χαρτιά και τις μεταφράσεις στο γραφείο του Διευθυντή.  Τελικά, αυτή του η επιθυμία δεν εκπληρώθηκε.

Ζει και εργάζεται ως γιατρός στο Λονδίνο. Εκτός από την ιατρική ασχολείται και με τη συγγραφή βιβλίων και ποιημάτων. Έχει εκδώσει πέντε βιβλία:

 «Οι απατεώνες» σε δύο τόμους.

«Η Λύτρωση» Α και Β ποιητικές συλλογές.

 «Η Ετοιμόρροπη Κοινωνική Πυραμίδα. Όλοι μαζί για την Κρεμάλλα» το οποίο πήρε το Β΄ Βραβείο από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας ανάμεσα από 85 συμμετοχές.

 Σκέφτεται μελλοντικά να εκδώσει δύο ακόμη έργα του, «Η Μετάνοια» και το «Βιογραφικό».

(Βιβλίο ΚΟΝΤΕΑ ΕΣΤΙ ΣΕΛ 172-173)