Επιλογές


Παλιές Φωτογ. τής Κοντέας .

Κοντεάτισσα πολύτεκνη μάνα

Παρουσίαση βιβλίου "Κοντέα Εστί"

Άγιος Χαράλαμπος 11/2/18

Who's Online

We have 76 guests and no members online

Μνημόσυνο πεσόντων 2018

Μνημόσυνο πεσόντων 2015

Γεώργιος Σορόκκος
(Από το βιβλίο « Κοντέα Εστί »
O Γεώργιος Σορόκκος γεννήθηκε στην Κον τέα της Επαρχίας Αμμοχώστου στις 10 Μαρτίου 1931. Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Κοντέας από το 1938 μέχρι το 1944.
Το 1942 καταδικάστηκε, όπως και οι υπόλοιποι μαθητές της Ε΄ και Στ΄ τάξης, σε ένα σε- λίνι πρόστιμο και δώδεκα ραβδισμούς με την κατηγορία ότι έκαμαν σαμποτάζ επειδή έκο- ψαν τες τηλεφωνικές γραμμές του Αγγλικού στρατού που έδρευε στη Κοντέα. Η ποινή εφαρμόστηκε αμέσως. Τα κλάματα των μαθητών ξεσήκωσαν τους πατεράδες των, οι οποίοι, με επικεφαλής τον Μιχαήλη του Σορόκκου, όρμησαν μέσα στο κελί και σταμάτησαν την εκτέλεση των ραβδισμών. Τότε οΔικαστής πήγε στο μέρος πού έγινε η «ανταρσία» και φώναξε:
- Γέρο, τον γιόν σου, επειδή δεν θέλεις να τιμωρηθεί, θα τον κάμεις άνθρωπο της κατωτέρας υποστάθμης της κοινωνίας. Η απάντηση του γέρου ήταν απο- στομωτική:
- Έχω τζιαι άλλους γιούς στην ηλικία τη δική σου τζιαι είναι καλύτεροι που σένα. Τζιαι να περιμένεις να κάμεις τζιαι εσού παιδκιά, να δούμε αν δέχεσαι να τιμωρούνται με τέτοιο βάναυσο τρόπο. Εσείς τούτην την ώραν ερέξετε τζιαι του Χίτλερ.
Τότε ο δικαστής διάταξε η ποινή του γιού του γέρου να εκτελεστεί μπροστά του.
Στο πρώτο ραβδισμό ο γέρος δεν άντεξε, επιτέθηκε του λοχία και του πήρε το ραβδί. Ο δικαστής τότε διάταξε να δώσουν και στο γέρο άλλους δώδεκα ραβδισμούς.
Τον έριξαν οι αστυνομικοί στο πάτωμα και προσπαθούσαν να του βάλουν χειροπέδες. Τότε έγινε πραγματική εξέγερση. Μια άλλη ομάδα Κοντεατών με επικεφαλής τον Βασίλη του Θεοδουλή, τον Κωνσταντή Ππουφήν, τον Νικόλα Λάρκου, τον Κωνσταντή Τζιωνή και σχεδόν όλοι οι Κοντεάτες που ήταν εκεί μπήκαν στο κελλί και άρπαξαν από τα χέρια της αστυνομίας τον γέρο Μη- χαήλη. Η αρραβωνιαστικιά του δικαστή, άρπαξε το δικαστή και τον απομάκρυνε.
Τότε ο σταθμάρχης, Μιχαήλ - Τσαούσιης έδιωξε τον Όμπασιη και ανάλαβε ο ίδιος την εκτέλεση. Όμως κανένα δεν κτύπησε βάναυσα, μάλλον τους χάι- δευε και τους έλεγε να κλαίνε ψεύτικα. Τους πιο πολλούς τους άφησε να φύ- γουν χωρίς να τους αγγίξει.
Κατά τα εφηβικά του χρόνια ο Γεώργιος Σορόκκος εργάστηκε σαν εργάτης σε διάφορους εργοδότες. Από το 1952 μέχρι το τέλος της επαγγελματικής σταδιοδρομίας του εργάστηκε σαν ηλεκτρολόγος στις Αγγλικές Βάσεις.
Στις 3 Οχτωβρίου του 1958 ύστερα από την εκτέλεση, από την ΕΟΚΑ στο Βαρώσι, δύο Αγγλίδων που εργάζονταν στον Αγγλικό στρατό, παρ’ όλο ότι δεν είχε καμιά σχέση με την εκτέλεση, επειδή έμοιαζε με τον εκτελεστή, είχε τη μεγάλη ατυχία να συλληφθεί και να υποστεί φρικτά βασανιστήρια στα πε- ριβόητα τότε κρατητήρια της Ομορφίτας και του Σπέσιαλ Μπραντζ στην Πύλη Πάφου. Παρά τα βασανιστήρια, τις κακουχίες, τις δελεαστικές χρημα- τικές προτάσεις, την προσφορά τους για αναβάθμιση της θέσης του στις Βά- σεις, είτε τη μεταφορά του στην Αγγλία με υπόσχεση ψηλού μισθού ή κάποιας επιχείρησης, με αντάλλαγμα να κατονομάσει κάποιο μέλος της Ε.Ο.Κ.Α. ή κάποιο που να ήταν ντυμένος με «αλατζιέτινα ρούχα», η απάντησή του ήταν στερεότυπη «ΟΧΙ». Προτιμούσε να πεθάνει παρά να γίνει προδότης. Όταν τελικά κατάλαβαν ότι κακοποιούσαν έναν αθώο, τον άφησαν ελεύθερο. Η ζημιά όμως που του είχαν κάνει ήταν τεράστια και αθεράπευτη. Πέρασε τρεις μέρες σε αφασία. Επέζησε λόγω της δυνατής κράσης του. Σ΄ ολη την υπόλοιπη ζωή του υπέφερε από αυτά, παρ όλο που επισκέφθηκε πολλούς γιατρούς στην Κύπρο και στην Αγγλία.
Υπήρξεν ο εμπνευστής της ιδέας για να διοργανωθεί από το 1950 στη Κοντέα «ο Χορός του Σταφυλιού». Μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ο «Πατέρας» του Χορού. Έκτοτε και ανελλιπώς ήταν ο βασικός διοργανωτής και η ψυχή της Χοροεσπερίδας.
Με το θέατρο ασχολήθηκε από τα 17 του χρόνια. Υποδύθηκε πολλούς ρό- λους. Μεταξύ άλλων ερμήνευσε βασικό ρόλο στο θεατρικό έργο του Ηλία Βενέζη Μπλοκ - C. Του άρεσε πάντοτε να γράφει και να σκηνοθετεί διάφορα σκετς.
Παντρεύτηκε το 1968 με τη Δέσποινα Κωνσταντή Περατικού και απέκτησαν δύο παιδιά, τη Μηλίτσα και τον Κώστα. Έχουν έξι εγγόνια.
Στην προσφυγιά πρωτοστάτησε μαζί με άλλους συγχωριανούς και «ο Χορός του Σταφυλιού» της Κοντέας αναβίωσε το 1985 και έκτοτε διοργανώνεται κάθε χρόνο στο Συνοικισμό Εκτοπισθέντων Δρομολαξιάς, δίπλα από το κτηριακό συγκρότημα της ΣΠΕ Κοντέας. Μέχρι την τελευταία του πνοή εργαζό- ταν κάθε χρόνο αφιλοκερδώς για τη διοργάνωση του χορού. Αξέχαστη θα μείνει σε όλους η παρουσία του στον τελευταίο «χορό του σταφυλιού» της πολυαγαπημένης του Κοντέας, στις 6 Σεπτεμβρίου 2014, όπου παρ’ ότι εμ- φανώς καταβεβλημένος από τον καρκίνο, έδωσε το παρόν του και έστω για λίγο έκαμε τον χορό του στην πίστα.
Το 1990 ήταν από τα ιδρυτικά και δραστήρια μέλη του «Προσφυγικού Σωματείου η Κοντέα». Υπηρέτησε σαν μέλος του πρώτου και του δεύτερου Διοι- κητικού Συμβουλίου. Από το 1994 μέχρι το 2006 για 12 συνεχή χρόνια υπηρέτησε σαν πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου. Κατά τη διάρκεια της θητείας του οι δραστηριότητες του Σωματείου εμπλουτίστηκαν με νέες ιδέες με απώτερο πάντοτε σκοπό τη συντήρηση της θύμησης της Κοντέας. Το 2006 παρεχώρησε τη θέση του σε νεώτερον. Εις ένδειξη τιμής για τις πολύ- χρονες και πολύτιμες υπηρεσίες του ανακηρύχθηκε από τη Γενική Συνέλευση Επίτιμος Πρόεδρος του Σωματείου.
Μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003 πήγαινε τακτικά στο κατεχόμενο χωριό μας και μαζί με άλλους συγχωριανούς συνέλαβε, καλλιέργησε και προώθησε την ιδέα, το όραμα για τη διάσωση, συντήρηση, ανακαίνιση και λειτουργία της εκκλησίας του πολιούχου μας Αγίου Χαραλάμπους στη κατε- χόμενη Κοντέα. Βοήθησε με όλες του τις δυνάμεις και ιδρύθηκε ο «Όμιλος Κληρονομιάς Κοντέας», ο οποίος ανέλαβε και έφερε επιτυχώς εις πέρας τα έργα που έγιναν στη Κοντέα: το δάσος των χαρουπιών «Πάρκο Ειρήνης», την αναστήλωση των «ηλιακών» της εκκλησίας, την ανακαίνιση του ίδιου του Ι.Ν. του Αγίου Χαραλάμπους και τελικά τη τέλεση του πρώτου εσπερινού ύστερα από 40 χρόνια ανήμερα της γιορτής του Αγίου μας στις 9 Φεβρουαρίου 2014.

Ο ίδιος, λόγω της κατάστασης της υγείας του, δε χάρηκε το άκουσμα της καμπάνας του Αγίου Χαραλάμπους της Κοντέας ύστερα από 40 χρόνια. Όμως τέσσερεις ημέρες προηγουμένως, στις 5.2.2014, όταν δεν θα υπήρχε πολυκοσμία όπως είπε, ζήτησε και τον πήγανε και έκαμε το τελευταίο του προσκύνημα στην πολυαγαπημένη του Κοντέα. Στο πατρικό του που γεννή- θηκε, στο δικό του σπίτι που παντρεύτηκε και στην εκκλησία που την ημέρα εκείνη έμπαινε το νέο εικονοστάσιο. Ο Γιώργος Σορόκκος, ο γνήσιος Κοντε- άτης, έφυγε από τη ζωή στις 12 Νοεμβρίου 2014. Η Κοντέα δεν θα τον ξεχάσει ποτέ. Η μνήμη του θα είναι αιωνία.